"Bywa czasem, że ogarnia nas bezgraniczne uczucie smutku,
którego nie potrafimy opanować.
Spostrzegamy, że magiczna chwila tego dnia dawno już minęła,
a my jej wcale nie wykorzystaliśmy. (...)
Powinniśmy zawsze słuchać małego dziecka, którym niegdyś byliśmy –
i które wciąż jeszcze w sobie nosimy.
Ono dobrze wie, co to są magiczne chwile.
I choć często udaje nam się zagłuszyć jego płacz,
to jednak nigdy nie zdołamy stłumić jego głosu.
To dziecko, którym byliśmy, ciągle jest w nas obecne. (...)
Jeśli nie narodzimy się na nowo,
jeśli nie uda nam się spojrzeć na nasze życie raz jeszcze,
z dziecinną prostotą i entuzjazmem – to gubimy sens życia." (...)
P. Coelho
