Gamedesire

noc miasto spowija
latarnie chodniki wskazują
gdzieś nad horyzontem bloków
gwiazd milion się skrzy

zwodzony most stary
miłość dzieli na dwoje
czekając na jego otwarcie
odrzucam w toń niepokoje

tęsknota nurtem wartkim
wiara w pław popłynąć próbuje
nadzieja woła dasz radę
miłość na brzegu już oczekuje

walcząc z topielą zimną
wspomnienie siłę rozgrzewa
niemający się czego złapać
syreno moja zaśpiewaj

każde Twe słowo
unosi mą głowę z fal
mów do mnie jeszcze
zanika przerazista dal


Nie liczy się, co robimy ani ile robimy, lecz to, ile miłości wkładamy w działanie

Pocałunek ... tak ten pierwszy
Który wzburzył w żyłach krew
Czy pamiętasz bicie serca?
Wtedy gościł wokół zmierzch

Słów szeptane małe łyki
Arką były nasze barki
KOCHAM CIEBIE - to wyniki
Motyl zrodził się z poczwarki

Oczy skrami zabarwione
Ust rozwartych roztargnienie
Kocham CIEBIE- wyszeptałaś
Wnet spełniło się marzenie...




Jeśli wszystko jest stracone,
oprócz miłości - nic nie jest stracone.

Maluję w myślach Twą twarz
Policzkiem łza toczy wspomnienie
Próbując zgadnąć Twe myśli
Odsuwam w głąb osamotnienie

Promyczku .... głośniej szepnąłem
Kolejnej kropli tęsknota wywarem
Proszę ... nie oddalaj się
Cisza ta piekącym bezmiarem

Nieobliczalnie Miłość naświetlam
Wierząc w sens tego słowa
Kręgiem bliskość wyznaczam
Potrzebą oczu rozmowa


Kocham cię miła, kocham wiosenna, czytam w twych oczach żeś mi wzajemna

Dziś nadzieję spotkałem
Zielony kolor nosiła
Podążając za jej osobą
Potykałem się niezdarnie

Skrzyżowania które mijała
Ożywiały się na chwilę
Promieniejąc w zachwycie
By zamilknąć w bezruchu
Gdy tylko jej cień zanikał

Dogoniłem ją i pytanie zadałem
Zaciskając mocniej pięści
Marszcząc mocno powieki
Liczyłem na pozytywy

Zaśmiała się drwiąc
Krztusiła się śmiechem
Przecież ja dla Ciebie wygasłam
Odrzekając to ... znikła w oddali



...najgorszą samotnością nie jest ta, która otacza człowieka, ale ta pustka w nim samym, kiedy z kraju nie wyniósł ani cieplejszego spojrzenia, ani serdecznego słówka, ani nawet iskry nadziei...

Księżyc chyli głowę
Twe okienko ożywia
rolety jedwabne rozświetla
Twą postać podziwia

Gwiazdek choć nie widać
składają serduszek kręgi
tańcząc nad Twoją głową
rysują Twego uśmiechu wstęgi

lampa abażur doświetla
Twe lico nadzieją rysuje
ściana mleczno-biała
odbitką słodkość zapamiętuje

zapachem łóżko zaprasza
kołdra ciepło wydobywa
zaśnij proszę Kochanie
w snach namiętność prawdziwa

mej bliskości dłonie
przytuleniem zapraszają
pozwól ponieść się snom
niechaj odemnie nie uciekają

przenieśmy się w świat
zamknięty dla bliskich
niechaj nasze usta
wyrażą pragnień uściski

serca serenadą krzykną
języki splotą jak węże
Miłość tak wspaniała
naszym będzie orężem

ciała stopią się w duszę
nierozdzielnie nieujarzmioną
niechaj nasze pragnienie
w krzyku błogim wciąż toną

niechaj nasze odgłosy
wędrują poprzez ten sen
niechaj już na zawsze
nie wstanie nowy dzień



Gdybyś kiedy we śnie poczuła, że oczy moje już nie patrzą na ciebie z miłością, wiedz, żem żyć przestał.

Łzy jak perły
na dnia poranek nadziewam
z nadzieją się budzę
razem z nocą umieram

maska na ustach
oczy tęsknotą ziejące
w głosie drżenie dłoni
w dłoniach niemoce kwitnące

szeptu Twych ust szukam
noce u Twego boku wspominam
oczu jasnych cudowności
smaku także nie zapominam

poczekalnią mój dom
szlakiem Twych dróg me oczy
czy dziś Ciebie ujrzę?
czy przyjdziesz po nocy?



Miłość to morze, którego wybrzeżem jest kobieta

Ust Twych spojrzenie
Przenikające na wskroś
Wypala we mnie zdania
Skrzętnie chowane przed światem

Szept Twych dłoni
Rozpala duszy ognisko
Dotąd będące tylko stosem
Iskier samotnie niknących

Oczu smak wykwintny
Zaprasza ogrodem ukrytym
Otwierając bramy raju
MIŁOŚCIĄ się zwące

Serca dotyk mały
Nadzieję kołysze łatwością
Mocnym uderzeniem krzyczy
Słowa solidniejsze od skały


Taki to już los mój będzie takie to już miłowanie, przywitanie, pożegnanie, wspominanie, oczy twoje widzę wszędzie oczy twoje mnie całują, z dali mnie miłują, z dali mnie żałują

a gdybym był motylem
co skrzydła Twe rozkłada
i jasno-barwnie zaprasza
do tańca w przestworzach?

a gdybym był wiatrem
co otula aksamitem Twe ciało
i wszystkie najpiękniejsze płatki
pod Twe nogi zgarniając?

a gdybym był statkiem
zwodowanym przez Ciebie
co na wyspy szczęśliwe płynie
i zabiera wszystkie marzenia?

A gdybym był kominkiem
który Twe dłonie rozgrzewa
i pilnuje przez noce całe
Abyś ani sekundy nie marzła?


a gdybym był piosenką
z Twych ust nuconą
która budzi pocałunkiem
i kładzie spać kołysanką?

a gdybym był Twym sercem
co wokół nadzieję zasiewa
i Kochać z całych sił pragnie
całą mocą wystukując to drugie imię?

chciała byś? prganęła tego?

szepnij na uszko....

Lecz gdy miłością serce moje bije gdy powiem kocham wtenczas tylko żyję szczęśliwy i w lubym zamęcie świat do podziału pociągam w objęcie

Patrzyliśmy na siebie
Wokół świat pędził o świcie
A my...wtuleni w siebie
Myśleliśmy jak zatrzymać życie

Dłoń swą na mej złożyłaś
Jak pocałunku muśnięcie
Nie umiałem Ciebie zatrzymać
Choć pragnienie przerastało wszelkie pojęcie

Czytałem z Twej dłoni
Słowa przez nią przelewałaś
Miłość ... nadzieję ... tęsknotę
Tak mocno ją przyciskałaś..

Krzyczała nie puszczaj
Nakazywała zachowaj
Włóż do swego serca
Niemów o czym była rozmowa...

Czułem płacz naszych dłoni
I krzyk jednostajnie mówiący
Kiedy znów się spotkamy
Ulgą czas niedoborem dławiący ...



Kochająca kobieta jest w znacznej mierze dziełem kochanka,
a im wybitniejszy kochanek, tym i ona jest wartościowsza:
bo największym szczęściem mężczyzny jest odnajdować się w ukochanej

łzy są jak lawina słów
ten tylko je zrozumie
kto był na dnie znów
serce wołało że wrócić chcę
lecz czas samotny
pozamykał każdą z cel
oczy szeroko zamknięte
uwalniały wolności smak
lecz dłonie związane
zatracały cały życia smak
płynąc tratwą nadziei
łataną bliskości znakiem
już tylko dryfowałem
okrętu pięknym wrakiem
szarganym i wznoszony do góry
gdzie niegdyś kołysały łagodności chmury
zatapiany teraz morzem miłości
mówię odejdź moja wierna samotności
niebawem znów za Tobą wzrok wrócę
upadając na dno znaną przyszłością
przychodząc znów proszę o jedno
nie bij zbyt mocno sroga przeszłością
miłość choć mnie zostawi
zamknie wszelakie nadzieje
zawładnie na zawsze mym sercem
i głębokie ziarno zasieje
które co dzień będę karmił
by wyżej wzlatywać mogło
i chwilami przeszłości się rozległo
a ta która memu sercu bliska
wyryje na duszy odcisk
bardziej trwały niż wrzosowiska
i mocniejszy od kamienia
którego czas mrozem zmienia
nawet próba czasu go nie zabije
bo dla Tej miłości tylko żyję .....