Poker Texas Holdem 2004

 

Ben, arkandan sadece baktım.

Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...

"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini.

Gidersen sönecek içimdeki ateş

ve bir daha hiç kimse yakamayacak.

Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi

O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.

Konuşamadım...

 

 

Gittin...

Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım

Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu

bacağımı bu kadar acı duymazdım.

Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.

Ağlayamadım...

 

 

Gittin...

Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa

Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek,

tutkum hayatı seninle sadece paylaşmaktı.

Anlatamadım...

 

 

Gittin...

Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden

Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten?

Ürperdin yine biliyorum.

Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini

Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.

Tutamadım.

 

 

Gittin...

Bir yıkım gibiydi gidişin

Sen adım adım uzaklaşırken benden

Çöküp kaldı bedenim olduğu yere

Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti

Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.

Kalkamadım...

 

 

Gittin...

Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum

Hazırdım gidişine,

Kaçak zamanları yaşıyorduk

Zaman bitecek ve sen gidecektin

Bense, gidişinin ertesi günü

Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.

Başlayamadım...

 

 

Gittin...

Bir şey söyledin mi giderken?

"Kal" dememi istedin mi?

Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi?

"Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi?

Beynim öylesine uğulduyorduki.

Duyamadım...

 

 

Gittin...

Nereye gittiğin önemli değildi

Binlerce kilometre uzakta da olsan,

iki metre ötemde de farketmiyordu.

Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.

Kurtulmalıydım senden,

bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.

Kurtulamadım...

 

 

Gittin...

Unutulanların arasına katılmalıydım

Anıları bir sandığa koyup

hayatı bir yerinden yakalamalıydım.

Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.

Yapamadım...

 

 

Gittin...

Bir okyanusun ortasında

tek küreği kaybolmuş sandalda

Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.

Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,

Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,

Bil ki; seni Unutamadım...

 

SEN VURDUN DA BEN ÖLMEDİM Mİ (42135 Hit)

Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Şimdi nerdesin diye sakın sorma
Sen çağırdın da ben gelmedim mi?

Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
Yağmurlu havalara...Bu kasvetli akşamlara
Sen varken
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına
Otobüs duraklarına...
Sen varken ayrılanlara ağlamazdım...
Yıkılmazdım biten sevdaların ardından
Gidenlere küsmezdim
Kalanlara acımazdım...
Sen varken böyle üşümezdim-titremezdim
Masumdum, çocuklar gibi
Böyle delirmezdim-küfretmezdim...
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim.
Şimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehennemin
Sen yaktın da ben yanmadım mı?

Biliyorsun
Bütün acılarına 'yeşil ışık' yaktım olmadı
Bütün korkularına'arka çıktım'olmadı
Dağlara merdiven dayadım olmadı
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına olmadı
Sevdim olmadı -yandım olmadı-taptım olmadı
Artık benden pes
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes
Nasılsa gidiyorsun
Biliyorum git...
Ama ardında
Ağlayan bir çift göz
Paramparça bir yürek
Ve yıkılmış bir dağ görmek istemiyorsan
Çek silahını-daya sırtıma
Titrersem namerdim...
Sen vurdun da ben ölmedim mi?

 AHMET SELÇUK İLKAN

 

anne

kimsem yok biliyor musun anne?
eskiden ağlarken yakalardın beni
şimdi göz yaşlarım akmıyor
ve hiçbir şey o günlerdeki gibi yakmıyor anne!

ziyaret gibi hissediyorum kendimi
birileri geliyor, birileri gidiyor
paylaşılıyor, emanet ediliyor
bırakılıyor, alınıp gidiliyor
ama o kadar kutsalda değilim anne!

bir otobüs durağı oluyorum
kimileri yolculuğu bekliyor
kimileri yağmurdan kaçmak için barınak sayıyor
bekletiliyorum, bekliyorum
barındırıyorum, sığınıyorum
fakat o kadar gereklide değilim anne!

bir park alanı sayıyorum kendimi
açıyorum gerekenleri ortalığa
çocuklar geliyor oyun oynuyor
büyükler oturuyor sohbet ediyor
salıncakta sallanıyorum
oyun oynuyorum, oyalanıyorum
görmek istenileni gösteriyorum
ne yazık o kadar gizlide değilim anne!

her hangi bir yerde basamak oluyorum
bazıları yukarı çıkıyor
bazıları aşağıya iniyor
ben hep aynı sıramda duruyorum
üzerime basılıyor, ben içime basıyorum
kaldırıyorum, indiriyorum
bir şey yaptım sanıyorum
biliyorum o kadar güçlüde değilim anne!

 

Kör cehalet çirkefleştirir insanları !
Suskunluğum asaletimdendir. ..
Her lafa verecek bir cevabım var...
Lakin bir lafa bakarım laf mı diye,
bir de söyleyene bakarım adam mı diye...
 

Bir kelebeğin ömrü kadar sürdü sana sevdam.. Bu kadar kısa zamanda nasıl sevdin,nasıl bu kadar bağlandın diye sorma ne olur…



Bir kelebeğin ömrü süresince gördüğü diyarlar kadar sevdim ben seni,soluklanmak için uğrak yaptığı tüm çiçeklerin rengince sevdim. Gölgesinden geçtiği tüm ağaçların yüceliğince,renklerinin büyüsüne kapılıp,gülen bir çocuğun parlayan gözlerinin güzelliğince sevdim. Bir bebek kahkahasıydın sen kulaklarımda ve ben,bir kelebek ömrünce Anne duası gibi sevdim seni..

Hani kelebekler bilirler ya ömürlerinin üç gün olduğunu,hiç durmazlar hani,her çiçeğe yaren olmak isterler İşte bende bir kelebeğin ömrünce,gönlümce yaşadım seni. Gözlerimi sende açtım, bu kısacık zamana koskoca bir efsane sığdırdım ve kulaklarına fısıldadım son sözümü,ben seni bir kelebek ömrünün kutsallığınca sevdim.

Uçuk renkleri kadar çılgındı aşkım,gözlerimi açar açmaz seni gördüm ya karşımda,işte sen en masum anlarımı yakaladın Acemi bir sevdalıydım önce,çabuk alıştım Ben aşkımı bir kelebek kanadının inceliğinde yakaladım.

Güneş ektim tenine, gözlerinde yıldızları biçtim,şen kahkahalarını aş’ım yaptım,küçük tebessümlerini katığım Ben seni yaşadım kısacık ömrümde,umudu gördüm yüreğinde ve adını Huzur kattım.

Ben seni bir kelebeğin ömrünce,renklerinin büyüsünce ve kanadının zarif inceliğince sevdim sevgilim Asla pişman değilim...