GameDesire - play free online games. Snooker, pool, chess, poker texas holdem, mahjong, backgammon, yatzy, word games and card games. Rankings, ladders, and tournaments...
In order to login your browser has to have cookies unblocked .
Jeszcze słońce świeci a przecież już świt. Kto przytuli Czarną Różę? Kwiat ten nie pachnie słońcem, strugami deszczu przytulona jest. Już jesienny chłód ogarnia a przecież liście jeszcze złote. Kto przytuli Czarna Różę? Kwiat ten nie ma kolców Wstążeczkami smutku opleciona jest. Kto przytuli Czarną Różę? Kto da jej skrzydła? Kto obroni? A może jednak ktos odpowie...
Posted at 2008-11-08 00:21:29 PST(UTC-8H) | Permanent link
czarnej róży czas oddaje całe piękno utracone już nie więdnie w pustym oknie...bez widoku dłonie pachną jego ciepłem oczy skrami umajone z każdym dniem rozkwita w barwy...z nim u boku
a zapachem wabi zmysły...płatki warg rozchyla czule już nie płyną czarne łzy on szmaragdy dla niej zbiera złe wspomnienia jak...zaklęcia z niej zdejmuje... ...w podróż między gwiazdy a księżyce ją zabiera
dnia każdego o poranku ona wprost do niego płynie wystrojona w pożądanie...liśćmi z dłoni się otula mknie z radością w jego światy poprzez góry ku dolinie w myślach...jego dłonie...swoją dłonią w siebie wtula.
Posted at 2008-11-07 13:56:09 PST(UTC-8H) | Permanent link
Ludzie z twojej planety - powiedział Mały Książę - hodują pięć tysięcy róż w jedyny ogrodzie... i nie znajdują w nich tego, czego szukają ... A tymczasem to, czego szukają, może być ukryte w jednej róży lub w odrobinie wody ... Lecz oczy są ślepe. Szukać należy sercem.
Posted at 2008-11-07 02:13:48 PST(UTC-8H) | Permanent link
Tak jak ta róża moje serce krwawiło, ona zwiędła, ono umarło? - tylko zasnęło. Ale to już minęło, na skrzydłach przeszłości odfrunęło.
Krople krwi, krople życia leżą przy róży, kiedyś ten kwiat swe korzenie w ziemi zanurzy, na nowo się odrodzi.
Odpadnie ostatni płatek z czarnej róży, poleci z wiatrem w inne strony. Róża na nowo się odrodzi w ramionach matki ziemi - zapuści korzenie do samego jej jądra - te krople krwi staną się jej pożywieniem.
Ta róża już nie będzie czarna tylko jak miłość czerwona - ona się kiedyś odrodzi dla miłości.
Ta czarna róża to moje serce.
Posted at 2008-11-06 00:40:19 PST(UTC-8H) | Permanent link
Wiesz znalazłem lepszy świat Tam nie będziesz się już bać Tam inaczej płyną dni Jeśli chcesz pokaże ci Zostaw wszystko tak jak jest Nic nam nie potrzebne jest Tylko cicho zamknij drzwi Uciekniemy ja i ty Zabierz mnie na drugi brzeg chcę być przy Tobie Za Ciebie oddam życie me, nie boję się Zabierz mnie daleko gdzieś, wszystko mi jedno, I nie opuszczaj nigdy mnie, gdy będzie źle, bo wiesz, Bo wiesz, za tysiąc lat nie będzie nikt pamiętał nas Tym jednym życiem trzeba żyć, beztrosko śnić i iść Dopóki płynie nasza krew, dopóki Ciebie mam, Ty mnie Nikt nie pokona nigdy nas, nie maja szans, nie mają szans I odpłyniemy kiedyś razem W ta ostatnia podroż do gwiazd Niepokonani na pewno już zawsze na pewno Bo wiesz, za tysiąc lat nie będzie nikt pamiętał nas Tym jednym życiem trzeba żyć, beztrosko śnić i iść Dopóko płynie nasza krew, dopóki Ciebie mam, Ty mnie Nikt nie pokona nigdy nas, nie maja szans, nie mają szans
Jeżeli zdołasz zachować spokój, chociażby wszyscy już go stracili, ciebie oskarżając; Jeżeli nadal masz nadzieję, chociażby wszyscy o tobie zwątpili, licząc się jednak z ich zastrzeżeniami; Jeżeli umiesz czekać bez zmęczenia, jeżeli na obelgi nie reagujesz obelgami, jeżeli nie odpłacasz za nienawiść nienawiścią, nie udając jednakże mędrca i świętego; Jeżeli marząc - nie ulegasz marzeniom; Jeżeli rozumując - rozumowania nie czynisz celem; Jeżeli umiesz przyjąć sukces i porażkę, traktując jednakowo oba te złudzenia; Jeżeli ścierpisz wypaczenie prawdy przez ciebie głoszonej, kiedy krętacze czynią z niej zasadzkę, by wydrwić naiwnych, albo zaakceptujesz ruinę tego co było treścią twego życia, kiedy pokornie zaczniesz odbudowę zużytymi już narzędziami; jeżeli potrafisz na jednej szali położyć wszystkie twe sukcesy i potrafisz zaryzykować, stawiając wszystko na jedną kartę, jeżeli potrafisz przegrać i zacząć wszystko od początku, bez słowa , nie żaląc się, że przegrałeś; Jeżeli umiesz zmusić serce, nerwy, siły, by nie zawiodły, choćbyś od dawna czuł ich wyczerpanie, byleby wytrwać , gdy poza wolą nic już nie mówi o wytrwaniu; Jeżeli umiesz rozmawiać z nieuczciwymi, nie tracąc uczciwości lub spacerować z królem w sposób naturalny; Jeżeli nie mogą cię zranić nieprzyjaciele ani serdeczni przyjaciele; Jeżeli cenisz wszystkich ludzi, nikogo nie przeceniając; Jeśli potrafisz spożytkować każdą minutę, nadając wartość każdej przemijającej chwili; twoja jest ziemia i wszystko, co na niej i - co najważniejsze - będziesz CZŁOWIEKIEM.
Posted at 2008-11-04 09:36:07 PST(UTC-8H) | Permanent link
- Chcę ci podarować różę, chcesz? - Nie, jest taka brzydka i taka czerwona. - Spójrz, jaka piękna. Jak pachnie… - Nie, nie chcę. Ma kolce, boleśnie kłuje.
- Podaruję ci skrawek nieba, chcesz? - Nie, jest tak wysoko. I po co… - Spójrz, ma taki piękny kolor błękitu. - Nie. Ja nie chcę dosięgnąć zenitu.
- Podaruję ci zieleń drzew, chcesz? - Nie, zieleń złudną nadzieją kołysze - To może dam ci ptaków śpiew… - Nie, nie chcę. I tak ich nie słyszę.
- To może weźmiesz uśmiechów kosz? - Nie, nie chcę. Po co mi one… - Są takie radosne, takie szczęśliwe. - Nie, nie chcę. Są zbyt wesołe.
- To może chcesz księżyca blask? - Nie. Jest taki zamglony dzisiaj. - Ten księżyc przecież piękny jest. - Nie chcę. Niech przestanie świecić.
- To może jedną z srebrnych gwiazd? - Nie, na cóż mi ona, jest zbyt daleko - Chcę ci podarować mój cały świat… - Nie rozumiesz? Ja nie chcę niczego.
Posted at 2008-11-04 01:54:31 PST(UTC-8H) | Permanent link
Jesteś smutny - uśmiechnij się Raz jest z wiatrem Raz pod wiatr Świat jest piękny Popatrz wkoło Rozejrzyj się, Przetrzyj oczy I uśmiechnij się Szeroko otwórz Serce i nim patrz Widzisz smutek, Szarość dnia To ostatni już raz Posłuchaj melodii Wiatru, który wieczorem Kołysze Cię do snu A rano wesoły szepnie Do ucha - wstawaj Śpiochu podziwiać świat - to nic, że plucha Spójrz głębiej w nocy mrok Tam jest radość dnia, która Ukryta na Ciebie czeka Dobre myśli przesyła Dla dobrego człowieka Nie bądź niecierpliwy dziś Poczekaj a gdy zapuka Do Twych drzwi Otwórz - nie zwlekaj
Posted at 2008-11-03 09:07:36 PST(UTC-8H) | Permanent link
Daleką drogę przemierzasz swym głosem Mimo wichru i burzy, które nimi targają Ciągle jesteś przy mym boku… Niosąc uśmiech i swoją radość
Już lata mijają Ty nadal podporą jesteś Wiosną witasz promykami poranka Szczebiotem ptactwa, ciepłym zefirkiem Tuląc w objęciach swych małą dziewczynkę
Kiedy lato nastaje stajesz się ożywczą wodą Bryzą morską i niebem błękitnym Górami, po których się wspinamy I rwącymi potokami, gdzie łzy swoje zostawiamy
A kiedy przyjdzie jesień i szaruga wieczoru Jesteś moim barwnym liściem klonu Wiatrem, który muska twarz swym ciepłem I księżycem,,, wskazując drogę do Ciebie
Zima pozostaje z Nami, choć mróz srogi… Za oknem i śnieżnie W Naszych sercach ogień się pali… A My z oddali tulimy swe ciała do siebie
Tak mijają lata…dni…i godziny Bez przerwy… odległością siebie tulimy Która nie ma granic…gdyż Miłość w niej płonie Czasami też i boli… aż płyną łzy potokiem
Posted at 2008-11-02 01:40:12 PST(UTC-8H) | Permanent link
