Czy bardzo chcesz poczuć, jak ci dusza krwawi ?

Poznać żal straszliwy, co twe serce trawi ?

Jak umysł pożera smutek tak prawdziwy,

Okrutny, surowy i nielitościwy ?

Chcesz poczuć na sercu rozpaczy imadło ?

Wejść pod samotności miażdżące kowadło ?

Czy chcesz pójść tą drogą bez końca, początku ?

Poczuć w życiu swoim brak sensu i wątku ?

Tonąć na głębinie, gdzie znikąd pomocy ?

Błąkać się po puszczy, sam i w środku nocy ?

Ginąć tak co rano, a w nocy ożywać ?

Ból wraz z uczuciami z piersi swej wyrywać ?

Czuć pustą skorupą, wrakiem bez przyszłości ?

I mieć tę świadomość, że skończysz w nicości ?

I że żadna płaczka wtedy nie zapłacze ?

I tak się to skończy, tak, a nie inaczej !

Tego nie odnajdziesz w piekle ani w niebie.

Jeśli chcesz to poznać, zapraszam do siebie.  

Uwierz w Anioły
nawet jeśli ich skrzydła są czarne
Uwierz w Diabła
choćby na jego rogach spoczywała
płonąca aureola

Uwierz w ślepą miłość
i równie ślepą nienawiść
Uwierz w słowa z których szydzi czas
Uwierz w strach

Uwierz oczom i spragnionym dłoniom
obrazom pełnym barw i zaklętego
Milczenia
Uwierz w dotyk, w muzykę i w głos,
i w ciszę
Uwierz w tysiące codziennych spraw

Któregoś dnia...
...uwierz we mnie...

 

 

Nie chce mieć Ciebie tylko w moich snach,
w mych marzeniach, prostych tak,
gdy Cię nie ma,
zimno jest w moim sercu pada deszcz.
Głośno krzyczę KOCHAM CIĘ!!
Chociaż Ty nie słyszysz mnie.
Po co liczyć puste dni? Kiedy Ciebie nie ma w nich

 

 

Czym jest cicha letnia noc?
Sennym oddechem kwiatów?
Szumem liści?
Tłem miłosnych wzlotów?
Kielichem czułości?
Chwilą skrytych wyznań?
Marzeń świątynią?
Głębią samotnych rozmyślań?
Pragnień boginią?

Słyszysz?
Drzewa kołyszą się leniwie
Śpi...........j
Śpi...........j
Kwiaty mówią pieszczotliwie
Śni...........j
Śni...........j
Wiatr firanką kołysze
Zapadni...........j w ciszę
Zapadni...........j w ciszę

Czemu ciało moje wołań tych nie słucha?
Wielka jest miłość, ślepa i głucha

 

Cisza


 
Wsłuchany w uporczywą ciszę
Prasuję spowolniałe myśli
Oddech Twojego ciała słyszę
Przyjdź proszę, albo mi się przyśnij

Pieszczę Twą utęsknioną duszę
Opuszkami zgłodniałych myśli
Już wcale tak cierpieć nie muszę
Bo przyjdziesz, albo mi się przyśnisz

W konarach ramion Cię kołyszę
Mokrym tchnieniem namiętnych myśli
Spełnieniem nakarmiłaś ciszę
Dziękuję, że sen mój się wyśnił.
 

Była podobna do śmierci -- w smaku słodka, żelazna w dotknięciu,
mówiła słowa wolniutkie w półśnie, w drapieżnym ziewnięciu,
była podobna do głębi przybrzeżnej w wartkim potoku,
miała oczy ciemnym mułem nabiegłe, miała włosy z wonnego mroku.
Trzymała mnie związaną za ręce, trzymała mnie przykutą za barki,
zgasiła wszystkie myśli półszeptem, jak struchlałe pod czaszką
ogarki
i złożyła mi głowę -- ciężką jak ołowiu złom - na kolanie,
przysięgając, że nie pójdzie przenigdy, że od kolan już moich 

Dłonie


 

Zamykam w dłoniach me myśli
A z nimi cząstkę Ciebie
Zamykam w dłoniach wspomnienia
A z nimi cząstkę Ciebie

Zamykam w dłoniach pragnienia
A z nimi cząstkę Ciebie
Zamykam w dłoniach marzenia
A z nimi cząstkę Ciebie

Zamykam w dłoniach nadzieję
A z nią też cząstkę Ciebie
Zamykam w dłoniach uczucie
A z nim całego siebie.

 

Chciej razem ze mną biec bosymi stopami
Po łące pokrytej rosy perełkami
Chciej razem ze mną płynać pod żaglami
Po morzu falującym marzeniami

Chciej razem ze mną wzdychać o północy
I zapadać się w toni anielskiej niemocy
Chciej razem ze mną kwiatuszku kwitnący
Zatracić się w rozkoszach nieustających

Chciej razem ze mną budzić się kochanie
I tkliwe ze mną przeżywać witanie
Chciej razem ze mną dniu wyjść na spotkanie
Chcesz, więc zrób to, moje Ty kochanie

 

Chodź ze mną tam , gdzie kwiaty mają głos .

Chodź ze mną tam , gdzie możesz dosięgnąć gwiazd ,

Chodź ze mną tam , gdzie słońce to jest ktoś ,

I gdzie możesz dotknąć nieba bram.

Chodź ze mną tam , gdzie planety tulą się do snu ,

Chodź ze mną tam , gdzie wieczny spokój jest ,

Chodź ze mną tam , gdzie jednym spojrzeniem można oczarować świat ,

Gdzie słychać pięknych nimf śpiew.

Chodź ze mną tam , gdzie wiatr na kroplach deszczu gra.

Chodź ze mną w miłości świat...

 

W wyobraźni jestem wiatrem,
co bawi się Twymi włosami,
co delikatnie łaskocze uszy
tajemniczymi szeptami.

W wyobraźni jestem zapachem,
co zmysły drażni przyjemnie,
co goni oddech, napina skórę
i marzyć każe potajemnie.

W wyobraźni jestem wodą,
co z Twego prysznica tryska,
piersi jak płatki kwiatów zrasza
i w intymności ciała się wciska.

W wyobraźni jestem snem,
co fantazję spuszcza z łańcucha,
co nie ma wstydu i żenady
i nie wie co grzech, co skrucha.
 

Zabiorę cię tam gdzie nocne ptaki będą śpiewały w rytm naszej miłości... Świerszcze będą grały serenady na strunach naszego niewinnego uczucia... Zza konarów drzew będzie podglądał nas księżyc... Strażnikami naszej miłości będą gwiazdy... Ta noc będzie trwała wiecznie... Zaśnie cała przyroda... Nawet zmęczony księżyc z gwiazdami utopi się w chmurach... Ale nie bój się nie będzie ciemno, oświetli nas latarnia... Wieczna latarnia naszej miłości... Wplątani w siebie, szeptem wypowiemy słowa KOCHAM CIĘ... Szeptem by nie wystraszyć najpiękniejszej miłości ze wzajemnością...