Coraz trudniej mi żyć,wszystko straciło sens,nie umiem się już śmiać serdecznie,ktoś powie  mi uśmichnij się  ,robię grymas lecz to nie jest śmiech.Jestem młoda, można by powiedzieć, że całe życie dopiero przede mną... jednak mimo mojego młodego wieku przeżyłam juz więcej niż moi rówieśnicy. Zawsze miałam mnóstwo marzeń, planów które za każdym razem kończyły się klęską... nigdy nie byłam szczęśliwa, to straszne! Wokół ludzi tłum a ja jestem bardzo samotna. bez nadziei bez wiary w inne jutro........nie szukam współczucia ,nie szukam słów,,weź się w garść ''te słowa mnie irytują............ 

 

Przestałam wierzyć w bezinteresowną przyjaźń.
Mym jedynym przyjacielem jest życie.
Które lubi pokazać prawdę, zranić, pokonać, obnażyć.
Ale nigdy Cię nie okłamie, nie wyzyska.
Życie nie jest chciwe. Ono jest prawdziwe.........

 

 

wczoraj płakałam,nie z bólu  ...........brakowało mi przytulenia pokłaskania po głowie.........zwyczajnego słowa ,,nie płacz'' wokół ludzi tłum ,a czasem mi się wydaję że żyjemy,tak jak śnimy sami!!!!!!!!!!!!!!! .znowu ten okropny nastrój, że nic już nie ma sensu..............zastanawiam się ile ludzi w tłumie czuję się bardzo samotnie?????myślę że napewno jest ich wielu..... ech takie moje paplanie:P