Rodzina Klondike

Cztery miejsca na które w Klondike kładzie się karty kolorami rosnąco to bazy. Miejsce z którego dobiera się karty, na lewo od baz to kupka. Karty pod bazą i kupką to stół. Te karty tworzą długie "harmonijki", które będą określane mianem kupek zapasowych.

Aby ułożyć pasjans Klondike należy ułożyć wszystkie karty na bazach. Robi się to - poczynając od asów - rosnąco, czyli na asie znajdzie się kolejno - dwójka, trójka, czwórka itd. Dla każdego karcianego koloru dostępna jest inna baza - nie da się położyć na asie pik dwójki kier, musi być to dwójka pik. Jak widać z rozłożonego pasjansa, nie da się tak prosto ułożyć wszystkich kart na bazach, dlatego też istnieją kupki pomocnicze. Na tych kupkach kładzie się karty w kolejności malejącej (czyli np. walet na damie, na walecie dziesiątka) i w naprzemiennych kolorach czerwonym i czarnym (czyli na dziesiątkę pik położyć można dziewiątkę kier lub dziewiątkę karo). Powstają z tego długie "harmonijki" kart, które spełniają funkcję pomocniczą w grze - jako miejsce gdzie znajdują się karty które jeszcze nie mogą się znależć na bazach. Karty te leżą na kartach zakrytych - ważną rzeczą jest odkryć je wszystkie - jeśli zostaną odkryte, pasjans na pewno zostanie ułożony. Aby tego dokonać należy odpowiednio składać kupki zapasowe - można przenosić po kilka kart naraz, jeśli ułożone są w wymienionym wcześniej porządku - czerwona i czarna, malejąco. Czyli jeśli na przykład gdzieś znajduje się czerwona dziesiątka, zaś gdzie indziej ułożona jest kupka której podstawą jest czarna dziewiątka, można tą kupkę przenieść całą i dołączyć do dziesiątki. Z kupki wykłada się kolejno po jednej karcie (uproszczony) lub po 3 (zaawansowany), z której można kłaść karty na bazy lub na kupki zapasowe. Jeśli któraś z kupek zapasowych zniknie (karty zostaną przeniesione na bazy lub na inną kupkę) wówczas odkrywa się wolne miejsce na którym można budować nową kupkę lub przenieść już istniejącą, lecz tylko wtedy, gdy zaczyna się ona od króla! Klondike pod względem trudności nie jest skomplikowanym i bardzo ciężkim do ułożenia pasjansem - warto przyswoić sobie dokładnie jego zasady, gdyż to pomoże w układaniu innych pasjansów z tej samej rodziny.

Różnice pomiędzy Canfieldem a klasycznym Klondike polegają na kilku rzeczach. Po pierwsze bazy nie są liczone od asów, tylko od dowolnej, losowo przez komputer wybranej karty. Nadal kładzie się karty rosnąco, czyli na powiedzmy 5 będzie się kładło 6 w tym samym kolorze, potem 7 itd. Na pierwszej bazie od lewej już znajduje się jedna karta, dzięki czemu gracz wie od jakich ma zaczynać. Poza tym inne wnęki baz pustych też są odpowiednio oznaczone. Kolejna różnica polega na tym, że na stole nie ma żadnych kart zakrytych, koszulkami do góry. Są tam tylko cztery karty obok siebie (i też cztery miejsca, zamiast siedmiu) umieszczone pod czterema bazami i to na nich buduje się te zapasowe kupki, naprzemiennie kolorami i z malejącą wartością kart, czyli tak jak w Klondike. Takie same jest również przenoszenie zapasowych kupek, czyli tylko wtedy gdy są one ułożone naprzemiennie malejącą wartością. Kolejną dodatkową rzeczą jest tzw. kupka rezerwowa z której AUTOMATYCZNIE przenoszone są karty w momencie gdy na stole (wśród kupek zapasowych) zwolni się miejsce. Kupka rezerwowa znajduje się na lewo od kupek zapasowych.

Różnica w stosunku do Klondike polega na tym, że nie ma żadnej kupki z której dokładane są karty. Wszystkie dostępne karty wyłożone są na stole w ośmiu harmonijkach, wszystkie koszulkami do góry. Obok baz, w miejscu gdzie w Klondike znajduje się kupka tutaj znajdują się cztery wolne miejsca. Są to miejsca rezerwowe, na każdym z nich można położyć jedną dowolną kartę z kupek zapasowych. Poza tym inne zasady pozostają bez zmian - układanie kart naprzemiennie, kolorami i malejąco, przenoszenie ich z miejsca na miejsce i na bazy, gdzie kładzie się je rosnąco, od asów zaczynając.

Yukon jest pasjansem bardzo podobnym do Klondike. Po pierwsze WSZYSTKIE karty zostają rozdane na stół, po drugie można przekładać NIEPOSORTOWANE grupy kart z zapasowych kupek. Nie można ich oczywiście przekładać na dowolne karty, dolna, ostatnia karta musi być o niższej wartości niż ta na którą kupka ma zostać przełożona, w odmiennym kolorze, czyli zgodnie z podstawowymi zasadami Klondike.

Blind Alleys różni się od Klondike trochę innym początkowym rozłożeniem kart. Po pierwsze wszystkie asy są już na swoich bazach, po drugie w pomocniczych kupkach jest ta sama ilość kart zakrytych - dwie. Kupek pomocniczych jest sześć zamiast siedmiu. W każdej są 3 karty - dwie zakryte i jedna odkryta. Poza tym inne zasady są dokładnie takie same jak w Klondike.

Rodzina Pyramid:

W piramidzie miejsce z którego ciągnie się karty nazywane jest kupką podstawową, miejsce gdzie karty są odkładane kupką kart zużytych. Kupkę podstawową można rozłożyć trzykrotnie (uproszczony) lub jednokrotnie (zaawansowany).

Aby ułożyć ten pasjans, należy zdjąć wszystkie karty z piramidy. Robi się to parami - dwie karty ze sobą - ale tylko wtedy, gdy ich wspólna wartość jest równa 13! Wartość jest przypisana następująco - As - 1, dwójka 2 i tak dalej, do dziesiątki. Walet jest wart 11, dama - 12, Król - 13. Czyli na przykład dama zejdzie z asem, walet z dwójką, dziesiątka z trójką i tak dalej. Król - jako że jest wart 13 - schodzi sam. Gdy zabraknie kart na piramidzie które mogłyby zejść ze sobą w parze (staje się to najczęściej bardzo szybko), pomocna jest kupka podstawowa, z której ciągnie się po jednej karcie. Tą kupkę można przejrzeć trzy razy (początkujący) lub jeden raz (zaawansowany). Kiedy skończą się karty w kupce podstawowej a piramida jeszcze w pełni nie znikła, pasjans zostaje uznany za nieułożony.

Gra różni się tym od Pyramid, że sumowane karty nie dają 13, lecz kojarzone są te z wartością większą lub mniejszą od karty wyłożonej z kupki podstawowej. Ogólnie rzecz biorąc karty nie są przenoszone z kupki podstawowej do kart znajdujących się w piramidce, lecz to karty z piramidki przenoszone są do karty aktualnie znajdującej się na szczycie odsłoniętych kart z kupki podstawowej. Nie ma stosiku kart zużytych, gdyż w tym miejscu zasady są podobne do Golfa - czyli na odsłonięte karty wędrują te z piramidy z nominałem większym lub mniejszym. Na przykład na 5 pójdzie 6 z piramidy, na to 7 lub 5 itd. tak długo jak w piramidzie są karty z odpowiednimi nominałami.

Pyramid Building jest trochę inną grą. Polega ona na DOKŁADANIU kart, aby dopiero stworzyć piramidę. Na początku na planszy znajduje się tylko podstawowa kupka kart oraz na samym dole siedem kart w rzędzie, będących podstawą piramidy. Do tych kart dokładane są karty z kupki, jedna na dwie dolne, lecz tylko jeśli ma miejsce jeden z wymienionych układów:

Rodzina Inne:

Najważniejszą zasadą jest to, że zdejmuje się ze stołu karty, które mają łączną wartość 14 (As=1 2=2 itd. aż do K=13). Na stole rozkłada się 12 kupek (4x3) po 4 karty każda. Wszystkie karty są widoczne, lecz zdejmować można tylko te z wierzchu kupek. Zdejmuje się je parami czyli np. 9 zejdzie tylko z 5 (razem 14).

Jeden z najprostszych pasjansów. Na samej górze z kupki wykłada się po jednej karcie. Do tej karty dokłada się karty ze stołu. Na stole znajduje się 7 "harmonijek" z wszystkimi kartami widocznymi. Karty brać można tylko z dołu tych kupek. Dokładać je można do karty na górze ale tylko jeśli ich wartość jest o 1 wyższa lub niższa, czyli do 5 pasować będzie 6 lub 4. Jeśli nic nie pasuje, dobiera się z kupki kolejną kartę. Ten pasjans kończy się, gdy zebrane zostaną wszystkie karty ze stołu. Z kupki na górze karty można wykładać w poziomie uproszczonym - trzy razy, w zaawansowanym - tylko raz. Jeśli zużyte zostaną wszystkie a na stole pozostaną jeszcze karty, gra jest przegrana.

Ten pasjans jest trudny do ułożenia, aczkolwiek niezbyt skomplikowany. Początkowe rozłożenie jest następujące: pięć kart ustawionych w krzyż. To są pola pomocnicze na których gracz może układać MALEJĄCO karty o dowolnym kolorze, byleby ich wartość malała o 1, czyli np. na 6 mogą wejść wszystkie 5. Ważniejsze są cztery miejsca w rogach tego "krzyża", czyli razem będą one tworzyć kwadrat 3x3. W miejscach na rogach znajdują się bazy, czyli to właśnie tam ostatecznie powinny znależć się wszystkie karty. Na bazach kładzie się karty rosnąco w tym samym kolorze. Początkowe karty z baz wybierane są losowo, jedna z nich już się znajduje na swoim miejscu w lewym górnym rogu, czyli na przykład jeśli znajdzie się tam 5, wszystkie inne bazy też muszą zaczynać się od 5. Obok tego rozłożenia znajduje się kupka z której są dobierane karty, po kolei. Jeśli karta nie pasuje, wtedy tradycyjnie odkłada się ją na stosik kart odrzuconych. Kiedy wszystkie karty się wyczerpią można ten stosik rozłożyć od nowa, lecz tylko raz w ciągu gry.

Ten pasjans jest dosyć prosty. Na stół wykładane jest 20 kart (5x4), ponad nimi znajdują się cztery bazy. Gra polega na tym, by w bazach znalazły się wszystkie karty - od asów licząc w górę, w tym samym kolorze. Karty do baz przenoszone są ze stołu, lub z kupki po lewej stronie od baz. Kiedy karta ze stołu wędruje do bazy, na jej miejsce można położyć kartę z kupki. Karty z kupki można wyłożyć tylko raz.

East Haven jest dosyć "Klondikowym" typem pasjansa, jednakże ze względu na specjalne zasady i stopień trudności został ona umieszczony w rodzinie Inne. Z talii podstawowej nie wykłada się bowiem jednej karty (lub trzech w rzędzie w poziomie Hard), lecz OSIEM, które wędruja na dół kupek pomocniczych (harmonijek). Jest to duże utrudnienie gry, lecz również element, który sprawia, ze ułożenie tego pasjansa jest prawdziwym wyzwaniem...

POZIOMY TRUDNOŚCI

Generalnie rzecz biorąc poziomy trudności różnią się najczęściej liczbą wykładanych kart z kupki podstawowej i tym ile razy można tę kupkę przetasować i wykładać po raz kolejny. W Klondike można przepatrywać tę kupkę dowolną ilość razy - poziom trudności polega na tym, że w poziomie uproszczonym wykłada się kartę jedną, w zaawansowanym - trzy z których tylko jedną, górną można poruszyć. Dotyczy to wszystkich gier z rodziny Klondike, oprócz Freecella - tam jest inaczej. W poziomie uproszczonym można przenosić na pasujące miejsca dowolne ilości posortowanych kart, w zaawansowanym - można przenieść za jednym razem tylko tyle kart ile jest wolnych miejsc rezerwowych (tych w lewym górnym rogu). W rodzinie Pyramid poziom trudności uproszczony oznacza możliwość trzykrotnego skorzystania z kart w kupce, zaawansowany - jednokrotnego. W rodzinie Inne poziomy trudności różnią się najczęściej liczbą wykładanych kart z kupki podstawowej i tym ile razy można tę kupkę przetasować i wykładać po raz kolejny. Tak jest w Four Seasons, Golf i East Haven (Trzy razy mozna przepatrzeć talię w poziomie uproszczonym, raz w poziomie zaawansowanym). W Carpet i Fourteen Out nie ma poziomów trudności.