Czasami wydaje nam się, że mieszka w nas
dwóch różnych ludzi.
Jeden, który wszystko doskonale czyni
i tego człowieka prezentujemy światu.
Jest też i ten drugi, którego się wstydzimy,
i tego ukrywamy.
W każdym człowieku istnieje coś takiego
jak wewnętrzny dysonans i niespójność.
Każdy chciałby być dobry, a jedynie dokonuje czynów,
których sam często nie rozumie.

Dlaczego tak jest?
Dlatego, że człowiek nie jest Bogiem,
nie jest też aniołem, ani jakąś nadistotą,
a jedynie małym pielgrzymem w długiej,
dalekiej drodze swojego życia.
Własne słabości czynią go wyrozumiałym
i łagodnym w stosunku do innych.
Ktoś, kto jest bezkrytyczny wobec samego siebie,
będzie twardy i niezdolny wczuć się w innych.
Nie będzie umiał nikogo pocieszyć,
dodać odwagi i wybaczyć.
Szczęście i przyjaźń tkwią tam,
gdzie ludzie są wrażliwi,
łagodni i delikatni w słowach,
i wzajemnie kontaktach.

sport
muzyka
dobry film
dobra książka

muzyka..hmm... wszytsko co leci w rmfmax:) pozatym troche metalu nie zaszkodzi:) poprostu wszystko:)

Poczwarka, Ono, Dziewczynka w czerwonym płaszczyku, Oddaj mi moje dzieci, Mniej niż nic, litretura wojenna oraz biografie

lubie wiele rzeczy
lubie czytać
chodzić do kina
spotykać sie ze znajomymi:)
lubie PIWO, piwosz jestem wielki:)
lubie dzieci
lubie grac na kompie
lubie spiewac jak nikt nie słyszy
lubie grac w noge
lubie grać w kosza
lubie grać w siatke
lubie grać na nerwach..tez mi sie zdarza
lubie mojego psa
ogólnie wiele rzeczy lubie
a przede wszystkim lubie a nawet Kocham moja PRACĘ:)

nie lubie kłamstwa
nie lubie lodów czekoladowych
nie lubie sie kłócić
nie lubie obłudy
nie lubie polityków:)