ONA BYŁA Z TOKIO
ON Z TABRIZU
SPOTKALI SIĘ W KSIĘGARNI
OBOJE WYCIĄGNĘLI RĘKĘ PO TĘ SAMĄ KSIĄŻKĘ
PRZEPRASZAM PO JAPOŃSKU
PRZEPRASZAM PO PERSKU
BYŁA TO ROZPRAWA O KARALUCHACH
OBOJE CHCIELI KUPIĆ TĘ KSIĄŻKĘ
BYŁ TYLKO JEDEN EGZEMPLARZ
UMÓWILI SIĘ ŻE KUPIĄ GO NA SPÓŁKĘ
OBOJE BYLI SPECJALISTAMI OD MORFOLOGII I BIHEWIORU KARALUCHÓW
FASCYNOWAŁY ICH PRZEZ CAŁE ŻYCIE
TERAZ POCZULI SIĘ ZAFASCYNOWANI SOBĄ
ON JĄ ZAPROSIŁ DO SIEBIE
ONA JEGO
CHODZILI RAZEM NA DŁUGIE SPACERY
CZĘSTO ROZMAWIALI TEŻ O INNYCH RZECZACH
NIŻ KARALUCHY
ON JEJ CZYTAŁ ULUBIONYCH POETÓW SANSKRYCKICH
ONA MU CZYTAŁA HAIKU
GDY BADALI NARZĄDY ROZRODCZE SWYCH ULUBIONYCH OWADÓW
ICH WŁASNE GENITALIA SIĘ ROBIŁY WILGOTNE
U NIEGO W MIESZKANIU POTEM U NIEJ
BYŁO TO ROZKOSZNE
ROMANTYCZNE
BYLI NIEWIARYGODNIE SZCZĘŚLIWI
ROMANS ICH POWINIEN TRWAĆ WIECZNIE
AŻ IM OCZY BŁYSZCZAŁY
COŚ ROBIŁO SIĘ Z ICH GŁOSEM
TRAKTOWALI SIĘ Z OGROMNĄ CZUŁOŚCIĄ
ON PRZYNIÓSŁ JEJ TROCHĘ WŁASNYCH WIERSZY
ONA SPROWADZIŁA DLA NIEGO PREZENT Z TOKIO
AŻ PEWNEGO DNIA SIĘ POKŁÓCILI
ROZESZŁO SIĘ O ZWYCZAJE KARALUCHÓW PODCZAS JEDZENIA
ON MÓWIŁ TAK, A ONA INACZEJ
SPRZECZKA ZMIENIŁA SIĘ W SPÓR
SPÓR STAŁ SIĘ KŁÓTNIĄ
KŁÓTNIA STAŁA SIĘ GWAŁTOWNA I ZAWZIĘTA
NIE MOGLI SIĘ POGODZIĆ W POGLĄDACH
PRZEPAŚĆ MIĘDZY NIMI WCIĄŻ ROSŁA
ON MÓWIŁ TO ,A ONA TAMTO
NIE SPOSÓB DOJŚĆ DO POROZUMIENIA
TYLKO JEDNO MOGŁO MIEĆ RACJĘ
SYCZELI NA SIEBIE
OCZY IM SIĘ NAPEŁNIŁY NIENAWIŚCIĄ
KWESTIONOWALI WZAJEMNIE SWOJĄ INTELIGENCJĘ I POCHODZENIE
WSZYSTKIE MIŁE I WAŻNE RZECZY JAKIE POWIEDZIELI SOBIE WZAJEMNIE
O KARALUCHACH i NIE TYLKO POSZŁY W NIEPAMIĘĆ
SMUTNE TO BYŁO
BARDZO SMUTNE
W KOŃCU ON ZABRAŁ JEJ SWOJE WIERSZE
A ONA MU POWIEDZIAŁA,ŻEBY SOBIE WZIĄŁ TEN TRAKTAT O KARALUCHACH
BO JEST MU NAJWYRAŹNIEJ POTRZEBNY
**** PO PERSKU
NIEDOUCZONA GNIDA PO JAPOŃSKU
TAK ZAKOŃCZYŁ SIĘ ROMANS
SMUTNE TO BYŁO
BARDZO SMUTNE.

"Mimo to kochała go nadal, bo - po raz pierwszy w życiu - poznała, co to wolność. Mogła go kochać, choćby miał się o tym nigdy nie dowiedzieć, nie potrzebowała jego pozwolenia, by niepokoić się tym, co ludzie knują przeciwko niemu. To właśnie była wolność - czuć to, czego pragnęło jej serce, nie bacząc na to, co pomyślą inni."

Radość i smutek..

Do krainy radości zabłądził smutek
Ocknął się dopiero teraz nieprzytomny
Pobłądził wcześniej bezdrożami na skutek
Melancholii bezwład trapił go ogromny

Tutaj wesoły śmiech on zaś zatroskany
Bezradny w swojej rozpaczy i zagubiony
A tu śpiewają pieśni pieją peany
Tańczą o miłości płyną słodkie tony

Całkiem roztrzęsiony ucieczki próbował
Lecz go powstrzymały zabawne zapory
Smutku jesteś piękny żebyś nie żałował
Zostań dzisiaj z nami siedzi do tej pory