Ale tłum,
ale tłum,
czarna noc, biały room,
złote stosy pomarańczy.
Dudni dom: dana, da - jak zabawa to zabawa,
i wariatka jeszcze tańczy.
Taką to - by na stos!
Na co jej barwny los,
dajcie, chłopcy ten kagańczyk.
Warkocz jej płonie już,
dookoła barwny kurz,
a wariatka jeszcze tańczy.

Szalona wiruje chusta,
szalone całują usta,
otkaczałka, wariatka, ech,
nie patrzy do lustra.
Czerwona na niej sukienka,
czerwona w sercu udręka,
otkaczałka, wariatka, ech,
przed losem nie klęka...
Szalone całują usta... ech.

Jeżeli gdzieś jest niebo



Nie wiedziałam, że tak blisko
jest to wszystko,
to wszystko, o co chodzi...
Nie wiedziałam, że tej zimy
zatańczymy,
zatańczymy jak w ogrodzie...
Nie wiedziałam, że się ręce
z tego tańca
jak z wieńca
nie rozplączą,
nie wiedziałam, że się serca
nigdy więcej,
nigdy więcej nie rozłączą,
nie wiedziałam, że to można - tak bez tchu...
nie wiedziałam, że ja także będę Ewą,
nie wierzyłam, nie czekałam, nie przeczułam w głębi snu
że jeżeli gdzieś jest niebo,
to tu, to tu.

Nie wiedziałam, że się serca tak ostudzą,
uwierzyłam, że umiera się parami,
nie wiedziałam, że się ludzie różnie budzą
jak okręty, nie te same, choć w tej samej wciąż przystani...

Nie wiedziałam, że to można - tak bez tchu...
Nie wiedziałam, że odfrunie, co się rzekło,
nie czekałam, nie cierpiałam, nie przeczułam w głębi snu, że jeżeli gdzieś jest piekło,
to tu.

Na scenie kurz, na scenie wiatr,
w pajęcze sieci słowik wpadł.
Choć sztuczny jest, nieżywy jest,
to się dla niego skończył świat.
Przy kasie szczur, a w lożach ziąb,
oto sprzedają teatr nasz.
Ostatni raz w błękitnym szkle
monolog króla dla mnie grasz.Kurtyny szum, jak morza śpiew,
modlitwą naszą zawsze był.
A dzisiaj nie pamięta nikt
teatru, który nam się śnił.
Niejeden z nich, z aktorów tych,
w połowie kwestii nagle zmarł.
Widownia wciąż wołała - bis! ,
choć on już kończył czarny tang...

W życiu nie ma prób, od razu zaczyna się przedstawienie.

głupich pytań,debili,jednej zołzy Kingi ;P debilnego śmiechu i beznadziejnych kawałów:P