Mihriban

canimmmmm

????
Aynadaki kadın 
Ben miyim acaba? 
Kimin bu kömür gözler? 
Ya bu eller,
Bana mı ait?

Yıllarca bu bedeni
Ben mi taşımışım? 
Yoksa uykudan
Yeni mi uyanmışım?

Aynadan bir yol uzanıyor
Kendime doğru
Tutmak istiyorum
Tutamıyorum….

Her gün bende olan bu beden
Ürkütüyor beni,neden? 
Yoksa bana bakan
Bu asi, bu hoyrat kadın
Ben miyim? 
Ya bu müşfik, sevgi dolu kadın
Ben miyim? 
Ya bu sek sek oynayan şımarık kız? 
Bu da mı benim?

Bilcümle kadın
Her gün tepişir içimde …

Aynada bir kadın bakıyor 
Yorgun, solgun, kederli…
Gitmek istiyorum,
Gidemiyorum…

Aynadaki gözlerime
Bakamıyorum bile
Bilirim orada gerçek,
Göz kamaştırır.
Bakmak istiyorum
Bakamıyorum.
Aynadaki kadınlar
Benzemiyor bana.
Ben de
Aynadaki kadınlara…

Bilcümle kadın
Her gün tepişir içimde … 
(alıntı)

Düşlerinden vurulmuş
insanlardan hasar almamış
tek bir gece yoktur..
Yorgunluğumuz kırgınlığımız
ve yanlızlığımız dilimizin ucunda
türkü olmuş ince bir âh'tır bize..
Şu çağ, şu coğrafya aşk için uygun mu bilmiyorum..
Güzel görüp güzel seven,
cananı candan kıymetli bilen kalmış mıdır bilmiyorum.
Yalnız sarılmaya ihtiyacımız var,
bunu görüyorum. Öylesine içten,
öylesine samimi ve öylesine kendimizi bırakacağımız
bir şeylere sarılmaya ihtiyacımız var.
Şu kirli zamanın yorgunluğunu alacak bir gönüle
muhtaçlığımız var..
..........

Dayan be gönlüm !
Biçare değilsin yaradan sana yâr...
Kimsesiz de değilsin, yanında
''Kimsesizler kimsesi '' var !
Biliyorum ! Sığamazsın hiç bir yere,
bu dünya sana dar !..
Ama dayan gönlüm !..
Dayan ki her gecenin mutlaka bir sabahı var !..

"Çok gülüyorsun bu aralar" diyorlar.
"Saklayacak çok acım var"
Diyemiyorum...

Ve kadın
Adı denizdi,
Martıydı,
Gökyüzüydü,
Maviydi.
Eylül’de hüzündü
Ekim’de paramparça
Kasım’da ayrılık
Yalnızlığa ikna edilmişti..
Yalnız kalamayacak kadar çocuktu ..
(semih hurkanlar)

Esmer
Şarkılardan çıkıp geldi bir esmer ansızın
Koyu renk gözleri çıldırasıya hüzünlü
Bir esmer geldi
Pencerelerden, kapılardan
Bir esmer geldi kokularla, baygın
Dökülmüş bir kadeh gibi
Kopmuş bir gerdanlık gibi
Bir esmer geldi
darmadağın
Bir esmer geldi diyorum size
Tüy tüy
Işıl Işıl
Kapkara saçları alnına düşmüş
Öylesine öpülesi dudakları
Öylesine alımlı
Öylesine aşka çağıran
Şarkılardan, masallardan, romanlardan
Beste beste
Satır satır
Bir esmer geldi
Duman duman
..........
..........
(Ümit Yaşar Oğuzcan)

Eylül bitti ,
Ekimde bitti
yetişemedik aşka.
Sen kapıyı kapadın
bende mevzuyu
Aylardan kasımdı
üşüyorduk
Şimdi seni özlemekle meşgulüm.
Mevzu deniz …
(Semih Hurkanlar)
...
Mevzu deniz !
Fırtınası da var.
Bazen bir insanla her şey değişir.
Dağıtır gider
Bir daha toparlayamazsın.....
(Semih Hürkanlar)
..

Ve kadın
Adı denizdi, martıydı, gökyüzüydü, maviydi.
Eylül’de hüzündü
Ekim’de paramparça
Kasım’da ayrılık
Yalnızlığa ikna edilmişti..
Yalnız kalamayacak kadar çocuktu...
(Semih Hurkanlar)
.
Ben gibi ,
insanlar sonbahar aylarına anlam yüklüyor.
Bu şehirde,
Kardan daha çabuk eriyen adamlar var,
Şiirden daha nazlı, kadınlar,
Sararıp düşen yapraklar var.
İzin verin,
Bu gece sustuklarımı anlatayım...
Hasretinle baş edemiyorum artık ,
Aylardan Kasım…..
Mevzu derin
(alıntı)

Ben gibi insanlar
Sonbahar aylarına anlam yüklüyor.
Bu şehirde,
Kardan daha çabuk eriyen adamlar var,
Şiirden daha nazlı, kadınlar,
Sararıp düşen yapraklar var.
İzin verin,
Bu gece sustuklarımı anlatayım...
Hüzünle baş edemiyorum artık.
Aylardan Kasım,
Mevzu derin...
Başıma ne işler açtın eylül
Seni yazıp durdum
Sarına yaprağına hüznüne
Ne kelimeler ne şiirlerim yetişti
Rüzgarına ayak uyduramadım
Savruldum çıkmaz sokaklarda
Hiç keyfim yok ,
Beni her şey ağlatır.
Sonbahar var, hüzün var, özlem var
Hem vardık, hem de yoktuk,
Sararan yapraklarda..
Neyse ki biz eylüldük
Savruluşumuzu kimse ayıplamadı..
(Alıntı)
..
Ve kadın
Adı denizdi, martıydı, gökyüzüydü, maviydi.
Eylül’de hüzündü
Ekim’de paramparça
Kasım’da ayrılık
Yalnızlığa ikna edilmişti..
Yalnız kalamayacak kadar çocuktu...
(Semih Hurkanlar)